Kleszcze

Trochę o kleszczach. Na podstawie doświadczeń własnych.

Po lesie chodzę dla przyjemności około 12-14 godzin tygodniowo. Ponadto praktycznie 7-8 godzin dziennie z racji pracy. Kleszczy jest od groma ale w tym roku ani jednego ugryzienia. Żeby uniknąć ugryzień kleszczy trzeba pilnować kilku rzeczy. Po pierwsze trzeba unikać miejsc gdzie jest ich dużo lub w nich uważać. Krawędź lasu i pola to miejsce najczęstszego ich występowania. Wysokie trawy, wilgotne części lasu/łąki, gęsto podszyte fragmenty łąk. Tam ich będzie dużo a nie w paprociach jak wieść gminna niesie.

Po drugie właściwy ubiór – bawełna nie jest ochroną przed kleszczami – przegryzą ją a jeśli nawet nie to świetnie się w niej trzymają. Dodatkowo bawełna nasiąka potem i uwalnia go stopniowo w powietrzu tworząc latarnię zapachową dla namierzających dwutlenek węgla owadów. Rozwiązaniem są mieszanki spotykane w taktycznych ubiorach najlepiej w splocie rip stop. Tego kleszcz nie przegryzie a ponadto nie lubi takiego podłoża i nie może się na nim utrzymać. Wystarczy strzepnięcie ubioru i mamy spokój.

Dużym błędem jest też puszczanie na pozornie czystej łączce dzieciaków w lekkim ubiorze, pajęczaki te nie mieszkają wyłącznie na terenach dzikich ale mogą się pojawić również blisko człowieka – zarośnięta altanka, leżące w cieniu worki z ziemią do kwiatów, gazon z efektownymi roślinami – wszędzie tam gdzie nie ma bezpośredniego nasłonecznienia i jest odrobina wilgoci.

Po trzecie buty – niskie buty z odkrytą kostką/łydką to dokładnie epicentrum występowania kleszczy, które na ogół żerują na wysokości do 50 cm od ziemi (chodzi o to, żeby mogły zaatakować gryzonie, które są ich głównymi żywicielami). Odsłonięcie nóg to zaproszenie, bardzo często „łapią” nas w kostce i zaczynają wędrówkę po ciele w poszukiwaniu miękkiej skóry.

Po czwarte higiena – po pracy/pobycie w lesie na łące należy umyć się w gorącej wodzie. Kąpiel lub prysznic załatwiają sprawę i ewentualne kleszcze popłyną sobie do kanalizacji. Po piąte – oglądamy psy i dzieci po powrocie do domu. Ugryzienia kleszcza nie czuć, trzeba znaleźć miejsce ich wgryzienia- najważniejsze są miejsca z delikatną skórą (pachy, krocze, zgięcia stawów). Psy zabezpieczamy obrożami (ale inwestujemy w Kiltixa lub podobną jakościowo firmę, te tanie są do niczego). Dzieciom bym obróżek nie zakładał (taka moda jest ostatnio) – to są poważne środki chemiczne a wystarczy, że dzieciak zatrze oko ręką, którą międlił obróżkę i będzie poważny problem szpitalny. Ponadto obroża traci właściwości po namoczeniu – nawet jeśli wg producenta jest wodoodporna, należy unikać jej zamaczania. Podobny problem wynika przy używaniu preparatów odstraszających pajęczaki – jeśli zmoczy nas deszcz, umyjemy się lub po prostu przepocimy, powinniśmy środek przeciwko kleszczom nanieść ponownie. Na koniec najważniejsze – kleszcz zaraża dopiero w momencie, kiedy zaczyna pić krew czyli około 24 godziny po wgryzieniu – wcześniej może wywołać rumień lub reakcje uczuleniową, zwłaszcza jeśli wgryzień było dużo.

Kleszcze w różnych regionach kraju z różnym prawdopodobieństwem przenoszą choroby. Przykładowo okolice Kampinosu to podobno 70% zarażonych borelią lub babeszją (groźna dla psów). W innych regionach może być zupełnie inaczej. Kleszcz uwielbia konkretną pogodę – najlepsze są dla niego dni po niewielkim deszczu lub tuż przed burza, wtedy jest agresywny.

Złapane kleszcze trzeba mocno rozgniatać a najlepiej przypalać. Kleszcz wyjęty z ciała będzie za wszelką cenę próbował kolejnego żywiciela znaleźć – taka uroda. Wyrzucony złapie się kogoś ponownie. Odstraszacze kleszczy – może i działają, ja ich nie używam, stosuję tylko powyższe metody i robali nie łapię. Swoje psy zabezpieczam wymienionymi wcześniej obrożami oraz preparatem w atomizerze, który stosuje doraźnie przed wyprowadzeniem ich (działa 2-3 godziny). To i tak nie zwalnia mnie z wnikliwego sprawdzenia siebie i zwierzaków po powrocie (sprawdzam całą skórę ze szczególnym uwzględnieniem pach, uszu, brzucha i okolic „intymnych”). Najważniejsze jednak to nie dać się zwariować. Kleszcze są owiane mroczną legendą i budzą przerażenie ludzi a tymczasem daleko im do zagrożeń pokąsania przez zdenerwowane osy czy szerszenie lub pogryzieniu przez mrówki.

Autor:

Kraver Marengo